Należy zwrócić uwagę na poniższe objawy. Jeśli występują u Ciebie 2 lub więcej z poniższej listy, najlepiej skonsultować się z lekarzem w celu dalszej diagnostyki. Typowe objawy cukrzycy typu 1 i typu 2 to:[3]
Nadmierne pragnienie
Nadmierny głód
Niewyraźne widzenie
Częste oddawanie moczu (budzisz się 3 lub więcej razy w nocy, aby oddać mocz)
Zmęczenie (szczególnie po jedzeniu)
Czuję się drażliwy
Rany, które się nie goją lub goją się powoli
Krok 2 Zwróć uwagę na swoje wybory dotyczące stylu życia.
2
Zwróć uwagę na swój styl życia. Osoby prowadzące siedzący tryb życia (z niewielką lub żadną aktywnością fizyczną) są bardziej narażone na cukrzycę typu 2. Osoby z nadwagą lub otyłością, a także osoby spożywające więcej słodyczy i rafinowanych węglowodanów niż jest to zalecane, również są znacznie bardziej narażone na rozwój cukrzycy typu 2.[4]
Należy pamiętać, że cukrzyca typu 2 jest nabywana w trakcie życia, najczęściej na skutek złego stylu życia, podczas gdy cukrzyca typu 1 to schorzenie, które najczęściej pojawia się w dzieciństwie, kiedy trzustka po prostu nie potrafi wykorzystać insuliny z powodu braku komórek beta.
OGŁOSZENIE
Krok 3 Jeśli podejrzewasz cukrzycę, skonsultuj się z lekarzem.
3
W przypadku podejrzenia cukrzycy należy skonsultować się z lekarzem. Jedynym sposobem na potwierdzenie, czy występuje cukrzyca, jest konsultacja z lekarzem w celu wykonania badań diagnostycznych (w postaci badań krwi). Wyniki badań krwi pomogą zaklasyfikować pacjenta jako „prawidłowego”, „przedcukrzycowego” (co oznacza, że istnieje bardzo wysokie ryzyko szybkiego rozwoju cukrzycy, jeśli nie wprowadzi się radykalnych zmian w stylu życia) lub „cukrzycowego”.[5]
Lepiej dowiedzieć się wcześniej, niż później, czy jest się chorym, bo jeśli tak, to szybkie leczenie ma kluczowe znaczenie.
Szkody wyrządzane organizmowi przez cukrzycę to głównie szkody długotrwałe, spowodowane „niekontrolowanym poziomem cukru we krwi”. Oznacza to, że dzięki leczeniu, które pomaga kontrolować poziom cukru we krwi, można uniknąć lub przynajmniej opóźnić wiele długoterminowych konsekwencji zdrowotnych cukrzycy. Z tego powodu szybka diagnoza i leczenie są kluczowe.
Poddawanie się badaniom diagnostycznym w kierunku cukrzycy
Pobierz plik PDF
Pobierz artykuł
Krok 1. Poddaj się badaniom lekarskim.
1
Zbadaj się u lekarza. Twój lekarz pierwszego kontaktu może zlecić 2 różne testy, aby sprawdzić poziom glukozy we krwi. Zazwyczaj do sprawdzenia cukrzycy stosuje się badanie krwi na czczo, ale można również wykonać badanie moczu.[6]
Prawidłowy poziom glukozy we krwi mieści się w przedziale od 70 do 100.
Jeśli masz cukrzycę graniczną („stan przedcukrzycowy”), Twoje poziomy będą mieścić się w przedziale 100–125.
Jeśli Twój poziom przekracza 126, jesteś cukrzykiem. Stężenie glukozy we krwi na czczo lub spontanicznie wynoszące 200 lub więcej również może być objawem cukrzycy.
Krok 2 Zmierz poziom HbA1c (hemoglobiny A1c).
2
Zmierz poziom HbA1c (hemoglobiny A1c). To nowszy test, stosowany przez niektórych lekarzy w diagnostyce cukrzycy. Analizuje on hemoglobinę (białko) w czerwonych krwinkach i mierzy ilość przyłączonego cukru. Im wyższa wartość, tym więcej cukru jest przyłączonego, co bezpośrednio koreluje z ryzykiem cukrzycy. (W końcu cukrzyca to podwyższona częstość występowania cukru we krwi.) [7]
Prawidłowa korelacja między HbA1c a średnim poziomem cukru we krwi przedstawia się następująco: HbA1c równy 6 odpowiada poziomowi glukozy we krwi 135. HbA1c równy 7 = 170, HbA1c równy 8 = 205, HbA1c równy 9 = 240, HbA1c równy 10 = 275, HbA1c równy 11 = 301, a HbA1c równy 12 = 345.
W większości laboratoriów norma HbA1c wynosi 4,0–5,9%. W przypadku źle kontrolowanej cukrzycy wynosi ona 8,0% lub więcej, a u pacjentów z dobrą kontrolą poniżej 7,0%.
Zaletą pomiaru HbA1c jest to, że daje on bardziej wiarygodny obraz zmian zachodzących w organizmie na przestrzeni czasu. Odzwierciedla on średni poziom cukru we krwi z ostatnich 3 miesięcy, w przeciwieństwie do prostego testu glukozy, który jest jednorazowym pomiarem poziomu cukru.
Należy pamiętać, że testy HbA1c nie są idealnym narzędziem diagnostycznym w przypadku cukrzycy. Niektóre schorzenia, takie jak niedokrwistość z niedoboru żelaza i przewlekła utrata krwi, mogą powodować, że wyniki tych testów będą mylące.[8]
