W erze, którego wszystko zmienia się szybko, jest to ekran, który powoduje konsekwencje w naszym życiu, łatwo zapomnieć, jak grozi życie przed erą cyfrową.
Dla osób urodzonych między 1940 a 1985 r., dzieci toczyło się bez skutków, Wi-Fi i mediów społecznościowych – ale z dostępem do programów i transmisji międzyludzkich, które obecnie podlegają wydaniu radkalne.
To nie tylko nostalgia. To przypomnienie, że prostota, relacje twarzą w twarz i silne wartości wspólnotowe, które nie są reliktami przeszłości.
To zwykłe lekcje, o których warto pamiętać.
Cicha wolniejszego świata
Był czas, gdy dzieci spędzały czas na świeżym powietrzu bez opieki, odkrywając świat na zasadach elektrycznych – uruchamiając boso, wymyślając gry, zmieniając chodniki i nawierzchnie w zastosowaniu do królestwa wyobraźni. Rozrywka nie została stworzona przez algorytmy, lecz na bieżąco. Śmiech wypływający ze chwilowych, a nie z klipów wysyłanych strumieniowo.
Życie było zakorzenione w świecie fizycznym. Ludzie rozmawiali ze sobą przy kuchennych stołach, a nie poprzez komentarze. Rodziny spożywane bez konkurujących ekranów, uwaga „przyjaciel” oznaczało kogoś, kto pojawił się, gdy było potrzebne.
