Stopnie: w ramach danej hierarchii spadkobiercy są uszeregowani według stopnia pokrewieństwa ze zmarłym.
W ramach każdej kolejności dziedziczenia może być obecnych kilku spadkobierców (na przykład dzieci i wnuki w pierwszej kolejności). Aby ustalić, kto odziedziczy, są oni klasyfikowani według stopni pokrewieństwa, które są definiowane przez liczbę pokoleń oddzielających każdego spadkobiercę od zmarłego. Zobacz poniższą ilustrację: istnieje jeden stopień pokrewieństwa między zmarłym a jego dziećmi lub rodzicami oraz dwa stopnie pokrewieństwa między nim a jego wnukami lub rodzeństwem (w przypadku tych ostatnich, jak w przypadku wszystkich spadkobierców pośrednich, należy najpierw prześledzić linię rodową wstecz do wspólnego przodka, zanim przejdzie się do nich).
Zasadą jest, że pierwszeństwo ma osoba najbliższa zmarłemu stopniem pokrewieństwa (z wyjątkiem rodziców i rodzeństwa, którzy konkurują o dziedziczenie). Spadkobiercy dalszych stopni pokrewieństwa, na przykład wnuki w stosunku do dzieci, są wówczas wykluczeni, mając na uwadze, że jeśli jest kilku spadkobierców tego samego stopnia (na przykład kilkoro dzieci), dzielą oni majątek po równo.
Uwaga: powyżej szóstego stopnia pokrewieństwa nie uznaje się dalszych spadkobierców. W przypadku braku małżonka, państwo przejmuje wszystko.
W przypadku braku małżonka, spadek po zmarłym dziedziczą w całości jego dzieci (lub wnuki). W przypadku braku zstępnych, majątek dziedziczą rodzice i rodzeństwo (lub ich zstępni). W przypadku braku żyjących małżonków, dziedziczy małżonek pozostający przy życiu (przysługuje mu również minimalny udział, jeśli istnieją spadkobiercy pierwszego lub drugiego rzędu), wykluczając tym samym spadkobierców trzeciego i czwartego rzędu. Partner cywilny lub osoba pozostająca w konkubinacie nie będzie uprawniona do żadnych świadczeń, nawet jeśli mieszkali ze zmarłym przez 50 lat.
>> Nasza usługa – Odkryj najlepsze stawki ubezpieczenia pogrzebowego
Małżonek/Małżonka: nawet jeśli są dzieci, część spadku jest dla nich zarezerwowana.
Małżonek pozostający przy życiu pełni szczególną rolę: automatycznie otrzyma część spadku (oraz prawo do zamieszkania w domu pary przez co najmniej rok). Ma on pierwszeństwo przed spadkobiercami trzeciego i czwartego rzędu, ale musi dzielić się spadkiem ze spadkobiercami pierwszego i drugiego rzędu, czyli dziećmi, rodzicami oraz, w mniejszym stopniu, rodzeństwem zmarłego. Ci ostatni zachowują „prawo powrotu”, które pozwala im odzyskać 50% majątku, który zmarły otrzymał od rodziców (w drodze darowizny lub dziedziczenia).
Państwo: odzyskuje cały majątek spadkowy, jeżeli nie został uznany spadkobierca przez prawo
Państwo dziedziczy cały majątek spadkowy, jeśli żaden spadkobierca nie został prawnie uznany. Powyżej szóstego stopnia pokrewieństwa i bez małżonka, majątek przechodzi w posiadanie państwa. Genealogowie, których zawodem jest poszukiwanie potencjalnych dalszych spadkobierców, mogą również ubiegać się o część spadku (do 40% jego wartości). Mogą oni jednak podjąć się takich poszukiwań wyłącznie na wniosek notariusza, spadkobiercy lub organu administracji publicznej i po przedstawieniu im kosztorysu.
